Avrupa Yahudilerine yönelik soykırım tartışılırken Babi Yar ya da Babyn Yar vadisi katliamları dikkat çekmektedir. Naziler 29 ve 30 Eylül 1941 tarihlerinde Ukrayna'nın Kiev kentinde 36 saatten kısa bir süre içinde 33.771 Yahudi çocuk, kadın ve erkeği öldürmüştür. Bu rakam Auschwitz-Birkenau toplama kamplarında öldürülenlerin toplamından daha fazlaydı.
Öldürme özgürlüğü
Ukrayna'da Kiev'in batısındaki Babi Yar ("Yaşlı Kadınlar Vadisi") katliamı, 23 Ağustos 1939 tarihli Alman-Sovyet Antlaşması'nı bozan 22 Haziran 1941 tarihli Sovyetler Birliği'nin işgalini kapsayan Barbarossa Harekâtı'ndan sonraki ilk büyük imha operasyonuydu.
Sovyetler Birliği'ni işgal eden her Wehrmacht birliğini Einsatzgruppen takip etti. Bu gruplar Reinhard Heydrich'in Eylül 1939'da Gestapo ve Kripo ile Reichssicherheitshauptamt'ı birleştirerek oluşturduğu Reichssicherheitshauptamt (RSHA) tarafından yönetiliyordu.
Ağustos 1941'den itibaren bu gruplara, savaş hatlarının gerisinde saklanan Yahudi sivil nüfusu vahşice öldürmeleri için geniş yetkiler verildi.
Yahudi nüfusu
O dönemde Sovyetler Birliği'nde yaklaşık 5 milyon Yahudi vardı ve büyük çoğunluğu eski Çarlık döneminin batı eyaletlerinde ikamet ediyordu. Şehirlerde bulunma olasılıkları daha yüksekti. O dönemde 160.000 Yahudi Kiev nüfusunun dörtte birinden fazlasını oluşturuyordu.
Kızıl Ordu'nun Haziran 1941 sonunda harekete geçmesi ve çeşitli Sovyet vatandaşlarını tahliye etme politikası, Eylül ayına kadar 100.000 Yahudi'nin Kiev'den ayrılmasını sağladı. Alman-Sovyet Paktı döneminde, Nazilerin Almanya'da ve ele geçirdikleri diğer yerlerde Yahudilere nasıl davrandıklarını kimse bilmiyordu.
Saatli bombalar ve büyük bir yangın
![Babi Yar Katliamı: 1941'de Ukrayna'da ne oldu? 2 1942 yılında Rusya'da öldürülen bir Nazi subayının cesedinin üzerinde bulunan bu resim, Kiev'deki Babi Yar'da Sovyet halkını öldüren bir Nazi ateş mangasını tasvir ediyor. (AP Fotoğrafı)](https://evrenatlasi.com/wp-content/uploads/2022/09/babi-yar-2.webp)
Alman kuvvetleri 19 Eylül 1941'de Kiev'e doğru ilerlerken bir dizi korkunç vahşete imza atmıştır. Khreshchatyk Caddesi'ndeki hükümet binaları, NKVD (Sovyetlerin bir bakanlığı) ve Kızıl Ordu tarafından geri çekilmeden önce yerleştirilen saatli bombalarla yıkıldı. Saatli bombalar şehrin kalbinde beş gün boyunca devam eden büyük bir yangın başlattı.
Bu bombalamaları gerçekleştiren Bolşevikler Naziler tarafından Yahudilerin ajanları olarak görüldüğünden (ve tam tersi), 28 Eylül'de onları cezalandırmak için bir emir çıkarıldı. Kiev ve çevresinde İbranice konuşan insanlara, kutsal Yom Kippur günü olan 29 Eylül sabahı saat 8'de "kimlik belgeleri, paraları, değerli eşyaları, kalın giysileri, iç çamaşırları ve diğer eşyalarıyla" Yahudi mezarlığı yakınlarındaki bir sokakta toplanmaları söylendi.
Duyuru, beyaz zemin üzerine koyu renk harflerle Rusça, Almanca ve Ukraynaca yazılmıştı. Gelmeyenler idam edilecekti.
Hedef vadi
Kievli Yahudiler, Naziler tarafından belirlenen buluşma yerine doğru yola çıktılar, çünkü toplanma yerinin yanındaki bir yük deposuna nakledileceklerinden ya da orada çalıştırılacaklarından emindiler. Ancak Kiev Yahudileri sınır dışı edilmedi; bunun yerine soyunmaları, eşyalarını bırakmaları ve yakındaki bir vadiye yürümeleri gerekti.
Yahudilerin tamamı Paul Blobel'in Einsatzgruppen'in C Grubu'na bağlı Kommando 4A'sı ve Ukrayna yardımcı polis birliğinin iki taburu tarafından öldürüldü. 1943 yılına kadar aynı vadide yüzlerce Yahudi, Çingene, Sovyet esiri ve Ukraynalı vatansever öldürülmüştür. Kasım 1943'te geri çekilmeden önce Naziler cesetleri yaktırdı ve Sovyet savaş esirleri toplu mezarın üzerini örttü.
Büyük Vatanseverlik Savaşı (Great Patriotic War) (1941-1945) zaferle sona erdikten sonra, yalnızca "barışçıl Sovyet vatandaşları" olan Yahudilerin yaşadıkları zulmün açıkça tartışılmasına müsaade edilmedi. Buna Babi Yar Katliamı da dahildi. Ancak, özellikle Yidiş dilinde tanık ifadeleri giderek artmaktaydı.
Hayatta kalanların anlattıkları
Örneğin, kendini bir ceset yığının içinden yara almadan kurtarmayı başaran Dina Pronicheva gibi hayatta kalanların anlattıkları ve Lev Ozerov tarafından Kara Kitap'ta bir araya getirilen savaş gazetecileri Vasily Grossman ve Ilya Ehrenburg'un hikayeleri vardı. Dina Pronicheva, Ocak 1946'da Kiev'deki Sovyet askeri mahkemesinde, vahşetin failleri yargılanırken tanıklık etti. Babi Yar. Context (2021) adlı Sergei Loznitsa filmi bu tanıklığa yer vermektedir.
Sovyet Hükümeti 1946 gibi erken bir tarihte katliamın yerini ortadan kaldırmayı düşündü. Bir tuğla işletmesi atıklarını vadiye döküyordu ve Yahudi mezarlığı yıkılmıştı, ancak Mart 1961'de bir barajın patlaması ve Babi Yar bölgesinin sular altında kalmasıyla her şey değişti.
O anda Babi Yar ile ilgili tartışmalar kamuoyuna yansıdı. Sovyet şair Yevgeny Yevtushenko 1961 yılında unutulmuş vadinin bulunduğu yeri ziyaret ettikten sonra "Babi Yar'ın üzerinde hiçbir anıt yok" dedi. Şair, Yahudiliklerini yeniden teyit ederek onlara itibarlarını iade ediyordu. 1976 yılında, Babi Yar Katliamı için katı Sovyet gerçekçiliği tarzında devasa bir anıt inşa edildi, ancak aslında Yahudiler hakkında hiçbir şey söylemiyordu.
Günümüzde Babi Yar
Sovyetler Birliği'nin çöküşüne ve Ukrayna'nın 1991'deki bağımsızlığına kadar, ne kurbanların çoğunun Yahudi kimliği ne de bazı Ukraynalıların Babi Yar katliamıyla işbirliği kamuoyu önünde kabul edildi. Yine de daha fazla kurban Babi Yar Holokostu'nun anısına sahip çıkmaktadır.
Bugün, beklenmedik olan Babi Yar anıtlarının eksikliği değil; aksine, bunların çokluğu: Toplamda otuza yakın. Babi Yar için bir anma merkezi inşa edilmesi 2000 yılından beri tartışılmaktadır. Tüm bu girişimler hararetli tartışmalara konu oldu ve olmaya da devam ediyor.
Park haline getirilen vadinin yanına televizyon kulesi inşa edildi ve 1 Mart 2022'de Rus füzeleri bu kuleye ateş açtı. Ukrayna'nın o dönemki Devlet Başkanı Volodymyr Zelensky, Sovyet işgali ve Babi Yar'ın bombalanmasını örtbas etme çabalarını şiddetle kınadı.