Karamsar insanlar neden daha zeki kabul edilir? Eğer bir film eleştirmeni bir filmi, anlatımı, sinematografisi, yönetmenliği ve hatta toplum üzerindeki etkisi hakkında en ufak bir eleştiride bulunmadan överse yorumu genellikle "ücretli inceleme" statüsüne indirgenir. Dalkavuk olarak kabul edilirler. Öte yandan, eleştirel bir inceleme genellikle aynı önyargılara maruz kalmaz: İnsanlar tarafından akıllıca bir yorum olarak görülür, hatta eleştirmenin görüşüne katılmasalar bile.
![Karamsar İnsanlar Neden Daha Zeki Kabul Ediliyor? 2 Karamsar insanları neden daha zeki buluyoruz?](https://evrenatlasi.com/wp-content/uploads/2022/08/Karamsar-insanlari-neden-daha-zeki-buluyoruz-1024x591.jpg)
Karamsarlıktan daha çok hoşlanıyoruz
İlginç bir nedenle insanlar karamsar yorumlar duymaktan daha çok hoşlanıyor. Yani daima bir nebze eleştiri ve sinizmi teşvik ediyoruz ve dahası yetkinlik ölçütü olarak alıyoruz.
İnsanlar karamsarları diğer insanlardan daha zeki olarak algılamaya yatkındır. Türkçede kitapları olan İngiliz bilim yazarı Matt Ridley'nin dediği gibi "Dünyanın daha iyiye gittiğini söylerseniz, naif ve duyarsız olarak adlandırılıp kurtarabilirsiniz. Dünyanın iyiye gitmeye devam edeceğini söylerseniz, utanç verici şekilde deli olduğunuz düşünülür. Öte yandan, felaketin yakın olduğunu söylerseniz, McArthur deha ödülü veya hatta Nobel Barış Ödülü bekleyebilirsiniz." (The Rational Optimist kitabından). Somut ve soyut nedenlerden ötürü, insanlar olumsuzluk ve umutsuzluğu daha yüksek derecede entelektüel yetenekle ilişkilendirmeye başladı. Peki bu nasıl ortaya çıktı?
Karamsar ifadeler – kıyamet ve kasvetle örtülü olanlar – insanların dikkatini çekmede iyimser olanlardan daha etkilidir. Morgan Housel, Paranın Psikolojisi kitabından bir analiz sunuyor: "Akıllı biri bana seçtiğim bir hisse senedinin gelecek yıl 10 kat artacağını söylerse, onu hemen saçma biri olarak yazarım; ama saçmalıklarla dolu biri bana sahip olduğum bir hisse senedinin muhasebe sahtekarlığı yüzünden çökmek üzere olduğunu söylerse, tüm işlerimi durdurur ve her sözünü dinlerim."
Karamsarlık harekete geçirir
Karamsarlığın çekici bulunmasının ardında yatan neden bir eylem çağrısı olmasıdır. "Seçimlerinizi gözden geçirin!" "Hisse senetlerinizi satın!" "Şimdi harekete geçin, yoksa sonra pişman olursunuz!" Öte yandan iyimserlik, insanlara rotadan çıkmamasını söyler – günlük koşuşturmaların içinde kişinin unutması çok daha kolay bir şeydir. İyimserlik kulağa genellikle acil gelmez. İnsanlara bir şeyin hemen dikkatlerini çekmesi gerektiğini söylemez. Bu nedenle karamsarlar sürekli olarak bir şeyleri yoklayan, toplumun değişim yaratıcıları gibi görünürken, iyimserler mutlu, gidişattan memnun bireyler gibi görünürler.
İyimserlik safça
Dahası, iyimserler saf görünürler – umutlarına inanmak mantıksız gelir. İyimserliğin arkasındaki pozitiflik yüzeyseldir; bu nedenle pazarlama sözcükleri gibi gelir; bir şey satmak isteyen şirketlerden aldığımız onlarca reklam mesajı gibi görmezden gelmeye çalıştığımız bir şeydir. Ancak karamsarlık, hem akıllıca hem de şefkatli bir tavsiye gibi gelir.
1940'ların sonunda Japonya İkinci Dünya Savaşı'yla darmadağın olduğunda ve gelecek artık kasvetli gördüğünde içlerinden birinin şunu söylediğini düşünün: Bakın bugün durum kötü görünüyor ama sonsuza dek böyle olmayacak. Biz yaşarken ekonomimiz savaş öncesi düzeyin 15 katına çıkacak. Halkımızın ortalama yaşam süresi iki katına çıkacak. Borsalarımız şahlanacak. İşsizlik on yıllar boyunca %6'yı geçmeyecek. Elektronik inovasyonda dünya lideri olacağız. O kadar zengin olacağız ki ABD'de semtlerimiz olacak ve evet, Amerika en yakın müttefiklerimiz arasında yer alacak. Gülünç ve aptalca karşılanırdı ancak başarılan şey tam olarak bu oldu.
Şimdiyle ve elle tutulanla ilişki
Karamsarlığın ve kötümserliğin akıllıca karşılanmasının bir nedeni de şimdiki zamanla ve elle tutulur olanla bağlantısıdır. Karamsar insanlar, dünyamızın sert, hatta ürkütücü gerçeklerini gördükleri ve duydukları için böyledir. Daha yüksek zekanın herhangi bir durumdaki karmaşıklıkları daha iyi kavramayı sağladığına dair bir algı var; bu karmaşıklıkların gerçekliğe dayanabileceği düşünülür. Öyleyse karamsarlık ancak zeki bir zihnin ürünüdür. Evrim teorisiyle tanınan Charles Darwin'in dediği gibi, "Cehalet bilgiden daha sık güven doğurur."
Bir karamsarın aceleyle işaret edeceği risklerden habersiz gibi görünen iyimserler genelde daha az zeki kabul edilir ve bu da insanların onların görüşlerine daha az ağırlık vermesine yol açar. Karamsarlık daha zeki bulunur çünkü iyimserlik genellikle bilinmeyen, belirsiz gelecekteki atılımlara inanmayı gerektirir – bu da hayalci ve safçadır. Eğer çok ölçülü, akıllıca, ihtiyatlı bir şekilde bilinene ve kanıtlanmış olana bağlı kalırsanız, zorunlu olarak karamsar olursunuz.
Evrimsel seçilim
Karamsarlığın cazibesinin ardındaki bir başka neden evrimdir – karamsarlığı daha çekici bulacak şekilde evrimleşmiş olabiliriz. İnsanlar olarak en kötüsüne hazırlanacak şekilde evrimleştik. Buzul Çağlarını yaşayan türler karamsarlıkla yetişti ve karamsar olanlar hayatta kaldı. "Bugün İzmir'de güzel bir gün, yarın da güzel bir gün olacak" diyen zihin buzulların altında kaldı… Dolayısıyla insanlara doğal gelen şey karamsarlıktır. Yani beynimiz karamsarlığı iyimserlikten daha değerli bulacak biçimde evrimleşti ve bunu değiştiremiyoruz.
Bu yüzden "iyimserlik, hayal gücü gibi çocukçadır" ya da "hiç zeki bir iyimserle karşılaşmadım" gibi sözler duymak şaşırtıcı değil. Bu durum karamsarların iyimserlerden daha zeki olduğunu anlamına gelmiyor; sadece karamsarların zekasına dair önyargımızı gösteriyor.
Aksi halde şu sözü duymazdık:
"Umutsuz durumlar yoktur, umutsuz insanlar vardır."
Mustafa Kemal Atatürk.