Atlantropa projesi insanların şimdiye kadar yapmaya çalıştığı en iddialı şeydi ve hala da öyle. Almanların bir şeyleri ne kadar iyi inşa edebildikleri ve ne kadar yaratıcı olabildikleri karşısında her zaman hayrete düşmüşüzdür. Bu ilk olarak 1920'lerin başında düşünülmüş bir projeydi. Amacı Akdeniz'in beşte birini kurutarak Almanlara daha fazla altyapı inşa edebilecekleri daha fazla toprak sağlamaktı.
Bu plan II. Dünya Savaşı'nı kazandıktan sonra gerçekleştirilecekti. "Aryan İmparatorluğu"nu büyütmek ve herkes için daha fazla para kazanmak anlamına geliyordu. Para kazanmanın yanı sıra, eğer gerçekleşmiş olsaydı, projenin kendisi tüm Afrika kıtasının kaderini değiştirecekti.
Bu planın en önemli hedeflerinden biri Avrupa ve Afrika'yı birleştirmekti. Bu sayede ticaret kolaylaşacak ve anavatana daha fazla tarım arazisi kazandırılacaktı.
Atlantropa Projesinin Arkasındaki Adam
![Atlantropa: Hitler'in Akdeniz'i Boşaltma Projesi 2 Herman Sörgel](https://evrenatlasi.com/wp-content/uploads/2022/10/Herman-Sorgel-683x1024.webp)
Tanınmış bir Alman mimar olan Herman Sörgel bu proje için planlar yaptı. 1926'dan 1944'e kadar sürekli bu devasa proje üzerinde çalıştı. Teorik olarak asıl amacı Afrika ve Avrupa'yı birleştirerek bir süper kıta oluşturmaktı. Bu Almanlara büyük bir coğrafi avantaj sağlayacak ve onlara daha fazla güç kazandıracaktı.
O zamanlar Alman hükümeti Sörgel'in planını pek ciddiye almadı çünkü çok önemli görünmeyen bir şey için çok para harcamak isteyen çılgın bir insanın planı gibi görünüyordu. Ancak 1933'te Nazi hükümeti başa geçtiğinde, Adolf Hitler bu planın ne kadar büyük olduğundan ve Anavatan'a ne kadar yardımcı olabileceğinden çok etkilendi. Bu yüzden Sörgel'i çok ciddiye aldı ve projeyi daha da iyi hale getirmek için para harcadı.
Hitler'in Avrupa'yı işgal etme planlarına ve II. Dünya Savaşı'nı nasıl kazanacağına dair fikirlerine dayanarak, düşman ülkelerden alabileceği tüm kaynaklar ve onları kontrol edeceği için izinlerine ihtiyaç duymayacağı gerçeği nedeniyle plan işe yarayabilirdi.
Atlantropa Projesi Nedir?
![Atlantropa: Hitler'in Akdeniz'i Boşaltma Projesi 3 Atlantropa'da bir araya getirilen çeşitli hidroelektrik ve arazi ıslahı projelerinin taslak haritası](https://evrenatlasi.com/wp-content/uploads/2022/10/892px-Map_of_the_Atlantrop_Projekt_en-846x1024.png)
Plan, insanlar tarafından şimdiye kadar görülmüş en büyük yapılar olacak üç büyük baraj inşa etmekti. Avrupa'da İspanya'nın Cebelitarık kentinden Afrika'da Fas'ın Ceuta kentine kadar olan bölgede ilk ve en büyük baraj inşa edilecekti. İkinci baraj, Çanakkale Boğazı boyunca inşa edilecekti. Teorik olarak bu, Karadeniz'in kurumasını sağlayacaktı. Son olarak, üçüncü baraj Tunus'tan Sicilya'ya inşa edilecek ve Akdeniz'de iki farklı su seviyesi yaratacaktı.
Neden iki seviye olduğunu merak ediyor olabilirsiniz. Cevabı basit. Sörgel'in aklında Afrika ve Avrupa'yı bir araya getirerek büyük bir kıta oluşturmaktan çok daha fazlası vardı. Barajları aynı anda hem Avrupa'ya hem de Afrika'ya yetecek kadar enerji üretmek için kullanmak istiyordu. Bu yüzden tüm Akdeniz'i değil, sadece 200 metre derinliği kurutacaktı.
Planın yapıldığı dönemde bu mümkün olabilirdi çünkü 1930'larda çoğu evin elektriğe ihtiyacı yoktu ve ihtiyacı olanların çoğu da fabrikaların büyük makineleri içindi. Birçok tarihçi ve bu konuya çok önem veren insanlar bu barajların ne kadar iyi çalışacağı konusunda hemfikir değiller. Ancak Alman mühendisliğini hafife almamanız gerektiğini söylemek zorundayız.
Atlantropa Karşılığını Veren Bir Yatırım mıydı?
![Atlantropa: Hitler'in Akdeniz'i Boşaltma Projesi 4 1280px Atlantropa](https://evrenatlasi.com/wp-content/uploads/2022/10/1280px-Atlantropa-1024x434.jpg)
Atlantropa'nın I. Dünya Savaşı'nın yol açtığı yoksulluk ve işsizlik gibi sorunları ulusal ölçekte çözmesi gerekiyordu. Bazı tarihçiler Sörgel'in bu planı yaparken bencil davrandığını söylüyor ama öyle değildi. Bu planı yaparken sadece Almanya'yı düşünmedi; bunun tüm Avrupa ve Afrika için iyi olacağını düşündü. Yani savaşı hiç sevmiyordu ama Naziler yönetimdeyken başka seçeneği yoktu.
Akdeniz'deki su Atlantik'ten geldiği için, Akdeniz'in beşte birini kurutmak teoride mümkün olabilirdi, ancak bu uzun zaman alır ve çok paraya mal olurdu. Barajları inşa etmek daha zor olurdu, ama yine de imkansız değildi, çünkü çok büyük miktarda kaynak ve çok sayıda insan gerekliydi.
Sörgel, fikirlerini dünyanın geri kalanına duyurmak için Atlantropa Enstitüsü'nü kuracak kadar ileri gitti. Dünyanın dört bir yanındaki medya onun projesini çok sevdi çünkü tarım için kullanılabilecek arazi miktarı ve kıtalar arasında yeni ticaret yolları gibi pek çok faydasını görebiliyorlardı. Ayrıca Akdeniz'i 200 metre alçaltarak, Fransa'dan daha büyük olan 660.200 km2'lik bir alanı geri almak mümkün olacaktı.
Ancak Sörgel'in planı pek işe yaramadı. Almanya II. Dünya Savaşı'nı kaybettiğinden beri işler farklı bir yöne gitti, çünkü plan Almanya'nın barajları inşa etmek için gereken tüm toprakları ele geçirmesi, ihtiyaç duyduğu tüm malzemeleri alması ve bunu kimsenin izni olmadan yapması üzerineydi.
1950'de ortalık biraz sakinleştiğinde Sörgel, bedava hidroelektrik enerjinin faydalarına işaret ederek projesini dünyanın geri kalanına satmaya çalıştı. Birleşmiş Milletler projeyle çok ilgilenmiş olsa da, Orta Avrupa'daki ülkelerin çoğu II. Dünya Savaşı'nın tüm zararını karşılamaktan iflas etmiş durumdaydı.
İşte Sörgel'in 1950 yılında projeyi daha görsel olarak göstermek için hazırladığı bir video:
Fakat Sörgel için çok kötü bir zaman söz konusuydu. Çünkü herkes yeni keşfedilen nükleer enerjiyle ilgileniyordu ve o zamanlar çok daha verimli olduğu için daha yararlı görünüyordu. Bu sadece projenin başarısız olmasına neden olmakla kalmadı, aynı zamanda bu kadar büyük bir şey için gereken büyük miktarda kaynak da başarısız oldu.
Sogrel 25 Aralık 1952'de son nefesini verdi. Projesi o zamanlar iddialı ve tanınmış olsa da, Soğuk Savaş'ın gölgesinde kaldı ve o zamandan beri unutuldu. Bugünün standartları ve teknolojisiyle bile bu, insanların şimdiye kadar yapmak zorunda kaldığı en büyük proje olacaktı. Projenin uzun vadedeki "karlılığı", herhangi bir ülkenin bunu denemesini çok tehlikeli kılmaktadır.